Waarom ik mijn baan opzeg en naar Zweden vertrek?
“Nee, je gaat toch niet stoppen?”
Ik had net tegen mijn manager verteld dat ik iets belangrijks te melden had. Aan mijn toon wist ze al genoeg.
Ik heb mij ingeschreven voor een Master in Zweden, zei ik.
“Wat ontzettend leuk dat je dit gaat doen. Zo jammer voor ons, maar ook zo leuk.”
Maar dit verhaal begint veel eerder. Een goede vriend van mij had een jaar eerder dezelfde stap gezet. Hij was ook naar Jönköping gegaan voor zijn Master. Ik hoorde zijn verhalen aan en dacht: dit past bij hem. Maar zou het ook bij mij passen?
Studeren in Zweden is gratis voor EU-studenten, dus inschrijven kon in ieder geval geen kwaad. Ik schreef me in met het idee: mocht ik dit ooit willen doen, dan heb ik de deur open. Mocht ik het niet willen, geen verlies.
Een half jaar later, in april, zat ik in een gesprek met diezelfde manager over mijn ontwikkeling. We hadden het over mijn groei, ik gaf aan misschien nog te willen studeren. Toen zei zij iets dat ik niet meer los kon laten.
Wat let je om het te doen?
Daar wist ik geen antwoord op. Niets hield me tegen. Maar even eerlijk: ik ga niet naar Zweden voor het weer. Dus waarom dan wel?
Naast de natuur, studeren in het buitenland, voor het eerst op mezelf wonen en nieuwe vrienden maken, zit er ook iets diepers achter.
Ik ben gefascineerd door Marketing en Psychologie, met name hoe je mensen begrijpt. Waarom kopen ze, wat laat hen kiezen, hoe ontstaan voorkeuren? Het ene merk blijft hangen, het andere verdwijnt. Mensen denken dat ze rationeel kiezen, maar de wetenschap zegt iets anders.
Bij de Heroes-events kwam ik in aanraking met het voelen: welke boodschap werkt, welke niet. Maar ik wil het niet alleen voelen. Ik wil het weten.
Deze studie in Jönköping geeft me dat gereedschap. Hoe je data leest. Hoe je klant segmenten echt begrijpt. Hoe je onderzoek vertaalt naar strategie. Hoe je merken bouwt die blijven hangen, niet omdat je klanten hebt overgehaald, maar omdat je ze echt begrijpt.
Maar uiteindelijk? Dit gaat niet alleen om de studie. Dit gaat om wat daarna komt.
Een maand later zat ik weer tegenover haar. Dit keer met mijn besluit al genomen. Maar dat las je al in de intro.
Ik wil niet alleen campagnes uitvoeren. Ik wil ergens staan waar ik strategie bepaal, waar mijn keuzes écht impact hebben. Over vijf, tien jaar zie ik mezelf werken aan mijn eigen onderneming, met de vrijheid om zelf te bepalen waar ik tijd in investeer en waar ik aan bouw.
Dat is het werkelijk waarom. Niet de studie zelf. Niet eens Zweden. Het is autonomie.
Deze tien maanden zijn de eerste stap om te gaan bouwen wat ik wil, met kennis en kunde die ik anders nooit had gehad.
– Koen van Beuzekom